بهترین زمان برای ورزش و تمرین کردن چه زمانی است ؟

0

زمان مناسب ورزش و تمرین

دو تیم از محققان جنبه‌ های مختلف ورزش در موش‌ ها را بررسی کردند و دریافتند که زمان ممکن است بر بهره‌ وری فعالیت‌ های فیزیکی تاثیر بگذارد.

دانشمندان می دانند که ریتم شبانه روزی با متابولیسم ما ارتباط دارد. ریتم شبانه روزی فرد شامل تغییرات جسمی ، روانی و رفتاری است که طی یک دوره ۲۴ ساعته دنبال می شود.

این الگو های رفتاری در واکنش به نور و تاریکی رشد می‌ کنند و به ساعت شبانه‌روزی مربوط می‌ شوند که زمان خورشیدی را دنبال می‌ کند. ریتم های دورانی در بسیاری از موجودات وجود دارد.

دو تیم از پزشکان تصمیم گرفتد تا بررسی کنند چگونه ریتم شبانه روزی و زمان تمرین می تواند بر واکنش های بدن تاثیر داشته باشد.

کاملا مشخص است که تقریبا همه جنبه‌ های بدن و سازو کار بدن ما بر اساس ریتم شبانه روزی دیکته شده است. مطالعات قبلی آزمایشگاه ما نشان داده اند که حداقل ۵۰ درصد سوخت و ساز بدن ما روزانه است و ۵۰ درصد متابولیت ها در بدن ما بر اساس چرخه روزانه نوسان می کنند. منطقی است که ورزش یکی از مواردی است که تحت تاثیر قرار می گیرد.

بررسی واکنش موش به ورزش

دو مطالعه تایید می کند که ریتم شبانه روزی نقش مهمی را در بدن دارد که بدن به جنبش فیزیکی پاسخ می دهد. هرچند هر تیم یک بخش متفاوت از تمرین را مورد بررسی قرار داد، دو مطالعه مکمل یکدیگر هستند.

هر دو تیم لینک بین زمان روز و عملکرد تمرین در موش‌ ها را بررسی کردند. این موجودات شب زی هستند ، بنابراین برای اینکه نتایج را بتوان به انسان ها مرتبط کرد ، محققان باید بجای زمان روی ساعت روی زمان های فعال و استراحت موش‌ ها تمرکز کنند.

در اولین مطالعه ، نتایج حاصل از آن در متابولیسم سلول ، Asher و تیمش ، عملکرد ورزش موش را در زمان های مختلف با استفاده از تردمیل در طول مرحله فعال خود مقایسه کردند. موش ها در مراحل بعد بهتر عمل می کردند ، به این معنی که “عصر موش ها” زمان مناسبتری برای ورزش کردن آن ها بود.

در عصر موش ها ، سطوح ترکیباتی به نام ۵-aminoimidazole-4-carboxamide ribonucleotide (ZMP) بالا تر بود. ZMP برای متابولیسم ضروری است زیرا مسیر های متابولیک را فعال می کند که منجر به شکست گلوکز و اسید های چرب می شود.

این شکست به فعالیت AMPK، تنظیم کننده متابولیسم سلولی متکی است. یافته های تحقیق نشان می دهد که ZMP ممکن است بخشی از افزایش ظرفیت تمرین در شب باشد.

جالب توجه است ، ZMP یک آنزیم اندوژن AICAR (aminoimidazole carboxamide riboside) است که ترکیبی از برخی از ورزشکاران برای دوپینگ استفاده می کنند.

محققان یافته‌ های خود را با تجزیه و تحلیل عملکرد تمرین در ۱۲ انسان بنا کردند. آن‌ ها با استفاده از مصرف اکسیژن به عنوان معیاری برای کارایی ورزش به این نتیجه رسیدند که شرکت کنندگان همچنین عملکرد بهتری در شب نسبت به صبح دارند.

بررسی نحوه تمرینات عضلات

تیم همچنین عملکرد موش در تردمیل ها را ارزیابی کردند ، اما بر تغییراتی که تمرین تولید شده در بافت عضلانی موش ها انجام شد متمرکز شد. نتایج آن ها نیز در متابولیسم سلولی ظاهر می شود.

با در نظر گرفتن این رویکرد ، آن ها توانستند پروسه ای را که منجر به شکستگی گلوکز و اکسیداسیون چربی (چربی سوزی) می شود، بررسی کند.

یافته ها نشان می دهد که ورزش به روش های مختلف در زمان های مختلف یک پروتئین را به نام فاکتور ۱-الف القایی هیپوکسی (HIF-1α) فعال می کند. HIF-1α با تحریک برخی ژن ها، تغییرات در سطوح اکسیژن در بافت بدن را پاسخ می دهد.

بدین معنی است که HIF – ۱ α در اینجا مهم خواهد بود ، اما تا به حال نمی‌ دانستیم که سطح آن بر حسب زمان روز متغیر است.

براساس یافته‌ های  آن ها، محققین به این نتیجه رسیدند که ورزش تاثیر مثبت بیشتری بر متابولیسم در آغاز فاز فعال موش دارد تا پایان آن . برای این که این حرف را به زمان انسان ترجمه کنم ، تاثیر آن در صبح خیلی مثبت خواهد بود.

با این حال ، مهم است که به خاطر داشته باشیم که هر دو مطالعه موش‌ ها را مورد استفاده قرار داده و این تبدیل یافته‌ ها به انسان‌ ها ممکن است پیچیده باشد زیرا الگو های رفتاری بسیار متفاوت از فرد به فرد دارند.

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.